|
شیوه نامة نشریة مطالعات دینی
شرایط پذیرش مقاله (راهنمای نویسندگان)
نشریة مطالعات ادبی و زبانی دانشگاه کاشان، فصلنامهای علمی تخصصی با رویکردی علمی ترویجی و در حوزة پژوهشهای ادبی و زبانی (رشته های زبان فارسی، عربی و انگلیسی) است.
شرایط پذیرش مقاله در آن به شرح ذیل است:
1- ویژگیهای کلّی مقاله
· مقاله باید نتیجة تحقیقات نویسنده (نویسندگان) باشد.
· مقاله نباید در نشریّة دیگری منتشر شده باشد و تا اتمام داوری نیز نباید به مجلّة دیگری فرستاده شود.
· چاپ مقاله منوط به تأیید نهایی هیئت تحریریّه است.
· پذیرش مقاله برای چاپ، پس از تأیید هیئت داوران به آگاهی نویسنده خواهد رسید.
· مسئولیّت مطالب و محتوای مقاله بر عهدة نویسنده است.
· ویراستار مجلّه در ویرایش ادبی و فنی مقاله بدون تغییر محتوای آن آزاد است.
· حجم مقاله به هیچ وجه نباید بیش از بیست صفحه شود.
· نام کامل نویسنده، مرتبة علمی، دانشگاه محلّ تدریس یا تحصیل، رشتة تحصیلی، رایانامه، شمارة تلفن نویسنده در صفحة جداگانهای ضمیمه شود.
· مقالههای ارسالشده، بازگردانده نخواهد شد.
· ارسال مقاله تنها از طریق آدرس الکترونیکی زیر ارسال فرمایید.
moadabi1394@gmail.com
2- اجزای مقاله
· عنوان: نام کلّی مقاله که گویا و بیانگر محتوای مقاله باشد.
· مشخصات نویسنده: شامل نام و نام خانوادگی نویسنده، مرتبة علمی، رشتة تحصیلی، دانشگاه محلّ تدریس یا تحصیل.
· چکیده: شرح جامعی از مقاله با واژههای محدود (200 واژه یا ده سطر) شامل تصویری کلّی از بیان مسئله، هدف، روش تحقیق و یافتهها.
· واژههای کلیدی: شامل پنج تا هفت واژة تخصّصی که اهمّیّت آنها در مقاله بیش از سایر واژههاست.
· مقدّمه: شامل هدف و ذکر پیشینة پژوهشی مقاله (به اجمال).
· پیکرة اصلی: شامل متن اصلی مقاله، مبانی نظری، بحث و تحلیل، تقسیمبندیهای محتوایی.
· نتیجه: شامل نتایج منطقی و مفید مقاله.
· پانوشت: در صورت وجود توضیحات ضروری پس از نتیجه میآید.
· منابع: فهرستنویسی ارجاعات مقاله بر مبنای شیوهنامة مجلّه.
· چکیدة انگلیسی: با قلم Times New Roman با اندازة 11 (تا 200 واژه).
3- شیوة تنظیم متن
· مقاله باید روی کاغذ استاندارد، به قلم (فونت) ب. لوتوث و اندازة 13 با فاصلة سطر1 در محیط واژهپرداز 2007 نوشته شده باشد. همچنین فاصله باید از بالا و پایین صفحه، هر کدام 5 سانتیمتر و از راست و چپ، هر کدام 4.5 سانتیمتر باشد.
· چکیده، واژههای کلیدی، منابع، ارجاعات داخل پرانتز، شعرها و هر مطلبی که درون پرانتز بیاید، باید با اندازة 11 نوشته شود.
· ابتدای هر بند، با نیم سانتیمتر تورفتگی شروع شود؛ البتّه سطر نخستِ زیر هر عنوان، نباید تورفتگی داشته باشد.
· نقل قولهای مستقیمِ بیش از سه سطر، جدا از متن اصلی و با یک سانتیمتر تورفتگی از هر طرف و با همان قلم ولی با اندازة 11 نوشته شود.
· بخشهای مقاله با بخش 1 که به مقدمه اختصاص دارد، شروع میشود. عنوان هر بخش اصلی و زیربخشها باید با یک سطر سفید از یکدیگر جدا و سیاه (بولد) نوشته شوند.
· به جز اسامی خاص و نام اصول دستور زبان، سایر پانوشتهای لاتین با حرف کوچک آغاز شود.
· شمارة پانوشتها از آغاز تا پایان مقاله باید دنبالهدار باشد و از افراط در دادن پانوشت اجتناب شود.
· در صورت استفاده از اختصارات ناآشنا، فهرست آنها قبل از نخستین کاربرد، در پانوشت ذکر شود.
4- شیوة ارجاع به منابع
1-4- ارجاع داخل متن
· نام خانوادگی مؤلّف یا نام معروف، تاریخ نشر اثر: صفحه یا صفحات. نیازی به نوشتن «ص» برای شمارة صفحات نیست. همچنین اعداد از راست به چپ نوشته شوند؛ مثل (122- 136)
· متن ارجاعی (نقل قول مستقیم) باید داخل گیومه و نشانی آن به ترتیب گفتهشده، داخل پرانتز قرار گیرد؛ مثل (زرّینکوب، 1368، ج 2: 426).
· اگر در متن به چند اثر از یک نویسنده ارجاع داده شود، هر کدام از آن آثار بر مبنای تفاوت تاریخ نشر تفکیک میشود و در منابع پایانی، با نام اثر مشخّص خواهد شد.
· در صورتی که به دو اثر چاپشده از یک مؤلّف در یک سال ارجاع داده شود، لازم است ابتدا در منابع پایانی، با نوشتن «الف» و «ب» در کنار سال چاپ، آنها را از هم متمایز کنید و سپس در منابع داخلی، بعد از نام خانوادگی مؤلّف، سال چاپ به همراه «الف» یا «ب» نوشته شود؛ برای مثال (نظامی، 1389 الف: 26)
· ارجاع به منابع غیرفارسی در درون متن، به فارسی نوشته میشود؛ هرچند اصل منبع مورد استفاده غیرفارسی باشد.
· چنانچه در متن به نام مؤلفی اشاره و مطلبی از وی نقل شود، در ارجاع آن در پایان نقل قول، تنها به سال و صفحة مورد نظر اشاره و از تکرار نام نویسنده خودداری میشود، مثل (1351: 125) و در صورتی که صفحة خاصی مدنظر نباشد، تنها سال درون پرانتز قرارمیگیرد.
2-4- ارجاع پایانی (منابع)
2-4- 1- ارجاع به کتاب
· نام خانوادگی مؤلّف یا نام معروف، نام، تاریخ نشر اثر (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، نام کتاب، نام و نام خانوادگی مصحّح یا مترجم، جلد، نوبت چاپ، محلّ نشر، نام ناشر (بدون ذکر واژة «انتشارات»).
2-2-4- ارجاع به مقاله
- نام خانوادگی مؤلّف، نام، تاریخ نشر اثر (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان اصلی مقاله (داخل گیومه)، نام و نام خانوادگی مصحّح یا مترجم، عنوان اصلی دانشنامه یا فصلنامه و مجلّه (ایرانیک و بدون ذکر واژة مجله و...)، دوره یا سال انتشار، شماره، صفحاتی که مقاله در آن آمده است (بدون استفاده از «ص»)
- عنوان مقاله و پایاننامة کارشناسی ارشد تنها در گیومه قرارمیگیرد و کج یا سیاه نمیشود.
3-2-4- ارجاع به پایاننامه
- نام خانوادگی مؤلّف، نام، سال دفاع (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان رساله، مقطع دفاعشده، نام و نام خانوادگی استاد راهنما، نام دانشگاه و دانشکدة محلّ تحصیل دانشجو.
- همان طور که گفته شد نام رسالة دکتری، کج (ایرانیک) نوشته میشود و عنوان پایاننامة کارشناسی ارشد تنها در گیومه قرارمیگیرد.
4-2-4- ارجاع به نسخة خطّی و اسناد
· نام خانوادگی مؤلّف، نام، نام کتاب یا رسالة خطّی یا نسخة عکسی، شمارة نسخه، محلّ نگهداری.
· در ارجاع به اسناد تاریخی، عنوان سند، شمارة طبقهبندی و دسترسی، نام آرشیو و برای میکروفیلمها افزون بر مشخصّات کتاب، ذکر شمارة میکروفیلم و محلّ نگهداری، ضروری است.
5-2-4- ارجاع به وبگاههای اینترنتی
· نام خانوادگی مؤلّف، نام، تاریخ درج مطلب در وبگاه (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان مقاله یا اثر (داخل گیومه)، نشانی الکترونیکی وبگاه.
· ارجاع به چنین مطالبی در حدّ ضرورت و زمانی است که منابع مکتوب از آن موضوع موجود نباشد.
5- سایر نکات
· اسامی لاتین و نامهایی که تلفّظ آنها دشوار است، در متن مقاله به صورت آوانگاری در مقابل آنها و داخل پرانتز ذکر میشود.
· هر توضیح اضافی دیگری غیر از ارجاع، در پانوشت میآید.
· در بخش منابع در صورتی که نام مؤلّف معلوم نباشد، نام اثر جایگزین آن میشود.
· در فهرست منابع ابتدا منابع فارسی و عربی میآید و سپس منابع انگلیسی، فرانسوی و... جداگانه ذکر میشود.
· در فهرست منابع در صورتی که مشخصات منبعی بیش از یک سطر شد، برای سطر دوم نیم سانتیمتر تورفتگی ایجاد شود.
· از شمارهگذاری یا قرار دادن خط تیره در آغاز مدخلهای فهرست منابع پرهیز شود.
· ارجاع به منابع قدیم، به نام اشهر باشد؛ مثل ناصر خسرو و نه قبادیانی.
· در نقل منابع از زبانهای مختلف، برای بزرگ نوشتن حروف اول، از قواعد همان زبان پیروی شود؛ به این معنا که مثلاً در زبان فرانسه جز اسامی خاص، باقی اسامی با حروف کوچک شروع میشوند، در حالی که در زبان آلمانی، اسم دستوری با حروف بزرگ نوشته میشود و باقی کلمات با حروف کوچک و ....
|
